Η μόλυνση με το πόδι του αθλητή συμβαίνει μέσω της επαφής με ένα άρρωστο άτομο ή ζώο, καθώς και μέσω του εδάφους, του νερού ή των φυτών. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται και να αντιμετωπίζεται έγκαιρα η ασθένεια.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι ποδιού του αθλητή και μόνο ένας γιατρός μπορεί να προσδιορίσει σωστά τον τύπο μέσω μιας σειράς εξετάσεων. Στη συνέχεια, ο ειδικός θα συνταγογραφήσει μια πορεία που θα σας επιτρέψει να αντιμετωπίσετε γρήγορα την ασθένεια.
Διατριγική (διαψηφιακή) μορφή
Αυτή η μορφή της νόσου θεωρείται η πιο κοινή. Συνήθως ενεργοποιείται το καλοκαίρι. Η ανάπτυξη της νόσου ξεκινά με βλάβες του δέρματος των ποδιών μεταξύ του τρίτου και του τέταρτου και του τέταρτου και του πέμπτου δακτύλου, και στη συνέχεια εξαπλώνεται σταδιακά σε όλες τις πτυχές. Τα κύρια συμπτώματα αυτού του μύκητα είναι:
- η εμφάνιση ρωγμών στο δέρμα.
- η παρουσία ενός λευκού περιγράμματος, που υποδηλώνει το ξεφλούδισμα του ανώτερου στρώματος του δέρματος.
- η εμφάνιση τραυμάτων που κλαίνε.
- κάψιμο και φαγούρα?
- Σχηματισμός διαβρώσεων στο σημείο της ρωγμής.
- Χαλάρωση του δέρματος καθώς εξελίσσεται η ασθένεια και διαταραχή των προστατευτικών λειτουργιών του.
Η μεσοδακτυλική μορφή στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται με φόντο την πλακώδη μορφή. Αυτή η ασθένεια αντιμετωπίζεται με αλοιφές. Στο αρχικό στάδιο, μπορείτε να εγκαταλείψετε τη χρήση δισκίων.
Ένας έμπειρος ειδικός θα σας εξηγήσει τι είναι οι μύκητες και θα επιλέξει μια αποτελεσματική θεραπεία για τα πόδια σας. Τα αντιμυκητιακά φάρμακα ανακουφίζουν την ασθένεια σε μία έως τρεις εβδομάδες. Το κύριο πράγμα δεν είναι να ξεχάσετε να λιπάνετε τα πόδια σας με το συνταγογραφούμενο φάρμακο δύο φορές την ημέρα.
Αυτή η μορφή της νόσου είναι χρόνια. Δεν είναι εύκολο να εντοπιστεί στα αρχικά στάδια. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς συχνά συμβουλεύονται έναν γιατρό εάν η ασθένεια είναι παρούσα σε όλες τις πτυχές των δακτύλων. Σε αυτή την περίπτωση, η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.
Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα-υπερκερατωτική μορφή
Αυτή η ασθένεια επηρεάζει συχνότερα το ένα πόδι και εξαπλώνεται στο άλλο ελλείψει κατάλληλης θεραπείας. Το δέρμα υφίσταται ριζικές αλλαγές σε αυτή τη μορφή της νόσου. Τα κερατινοποιημένα κύτταρα καλύπτουν πλήρως το πόδι. Το δέρμα των ποδιών αρχίζει να γίνεται τραχύ και μετά να σκάει. Η υπερκετάρωση προκαλεί επίσης ρωγμές στις φτέρνες. Η εμφάνιση διαβρώσεων συνοδεύεται από κάψιμο και κνησμό. Ο ασθενής αισθάνεται πόνο.
Τα κύρια συμπτώματα της πλακώδους υπερκερατικής μορφής είναι:
- ερυθρότητα του δέρματος?
- φαγούρα και ξεφλούδισμα?
- πολλαπλασιασμός κερατινοποιημένων κυττάρων.
- την εμφάνιση τραχιών κάλων, συμπεριλαμβανομένων των φτέρνων.
Αυτή η ασθένεια μπορεί επίσης να επηρεάσει την πλάκα των νυχιών. Με τον καιρό χάνει τη διαφάνεια και αλλάζει χρώμα και σχήμα. Σε προχωρημένα στάδια, το νύχι αρχίζει συχνά να θρυμματίζεται. Η θεραπεία της νόσου δεν είναι εύκολη σε αυτό το στάδιο. Σε αυτή την περίπτωση, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια σειρά χαπιών εκτός από τοπικές θεραπείες. Τα συνδυασμένα σκευάσματα χρησιμοποιούνται κυρίως για θεραπεία. Η διάρκεια του μαθήματος καθορίζεται από ειδικό. Η επιλογή του φαρμάκου εξαρτάται από τον τύπο του ποδιού του αθλητή στο οποίο έχει εκτεθεί ο ασθενής.
Δυσιδρωτική μορφή
Αυτή η μορφή ονομάζεται επίσης φυσαλιδώδης. Είναι εξαιρετικά σπάνιο. Η ασθένεια συνοδεύεται από την εμφάνιση φυσαλίδων ή φυσαλίδων μικρής διαμέτρου. Στην αρχή είναι μοναχικά πλάσματα, αλλά σταδιακά μεγαλώνουν και ξεσπούν. Στη συνέχεια, σχηματίζονται έλκη. Αυτή η ασθένεια δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί. Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, οι ιοί και τα βακτήρια εισέρχονται εύκολα στο ανθρώπινο σώμα μέσω ρωγμών και διαβρώσεων. Ασθένειες όπως το έκζεμα, η λεμφαδενίτιδα και άλλες με παρόμοια συμπτώματα συχνά αναπτύσσονται παράλληλα με τον μύκητα.
Θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό εάν έχετε τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Πόνος και κνησμός στην πληγείσα περιοχή των ποδιών.
- η εμφάνιση διαβρώσεων και ρωγμών.
- σοβαρό ξεφλούδισμα του δέρματος των ποδιών.
- την εμφάνιση φυσαλίδων ή φυσαλίδων στο δέρμα.
Χωρίς κατάλληλη θεραπεία, αυτή η ασθένεια παίρνει συχνά μια βακτηριακή μορφή. Σε αυτή την περίπτωση, το διαφανές περιεχόμενο των κυστιδίων γίνεται πυώδες και θολό. Ο ασθενής εμφανίζει έντονους πονοκεφάλους και αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Η θεραπεία αυτής της ασθένειας απαιτεί σύνθετη θεραπεία. Ο γιατρός συνταγογραφεί τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα και δισκία.
Διαγραμμένη φόρμα
Αυτός ο τύπος ασθένειας δεν αναγνωρίζεται αμέσως. Το γεγονός είναι ότι τα συμπτώματα της φόρμας διαγράφονται και πρακτικά δεν ενοχλούν τον ασθενή. Ένα εξαφανισμένο είδος μυκήτων συνοδεύεται από ένα ξεφλούδισμα του δέρματος που μοιάζει με αλεύρι. Φαίνεται ότι το πόδι είναι καλυμμένο με ψιλό αλεύρι. Εμφανίζονται μικρές ρωγμές ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών που είναι σχεδόν αόρατες στο μάτι. Το άτομο αισθάνεται ήπιο κνησμό. Δεν υπάρχει κοκκινίλα.
Είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί αυτή η μορφή της νόσου. Δεδομένου ότι ο ασθενής αναζητά ειδική βοήθεια μόνο εάν η διαγραμμένη μορφή εξελιχθεί σε ονυχομυκητίαση. Χάνεται πολύτιμος χρόνος και η αποκατάσταση μπορεί να διαρκέσει πολύ.
Ονυχομυκητίαση
Στην περίπτωση αυτή εννοούμε μια ασθένεια που συνοδεύεται από μυκητιασική μόλυνση των πλακών των νυχιών. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές αυτής της μορφής της νόσου:
- ζημιά που προκαλείται από μούχλα.
- υπερτροφική μορφή?
- ατροφικός.
Στην πρώτη περίπτωση, η ασθένεια αναπτύσσεται στο φόντο άλλων βλαβών των νυχιών. Συχνά η πλάκα των νυχιών αλλάζει χρώμα και γίνεται μαύρη, πράσινη ή καφέ. Το κρεβάτι των νυχιών γίνεται φλεγμονή.
Με την υπερτροφική μορφή της νόσου, η πλάκα γίνεται κίτρινη και πυκνώνει. Το νύχι σπάει εύκολα και αποκαλύπτει το παχύ και ξεφλουδισμένο δέρμα.
Στην ατροφική ονυχομυκητίαση, το δέρμα κάτω από το νύχι γίνεται τραχύ και η πλάκα του νυχιού γίνεται πιο λεπτή. Εάν η θεραπεία δεν ξεκινήσει εγκαίρως, η ασθένεια μπορεί να καταστρέψει εντελώς την πλάκα και το κρεβάτι του νυχιού.
Ρουμπροφυτία
Αυτή η ασθένεια ονομάζεται επίσης ρουβρομυκητίαση. Χαρακτηρίζεται από ξηρότητα και ξεφλούδισμα του δέρματος και των αιμοφόρων αγγείων. Η ασθένεια αναπτύσσεται σταδιακά και πρακτικά δεν έχει συμπτώματα. Επομένως, ο χρήστης δεν το αντιλαμβάνεται αμέσως. Το κάψιμο και ο κνησμός εμφανίζονται μόνο σε μεταγενέστερα στάδια. Σε αυτό το στάδιο τα συμπτώματα είναι τα εξής:
- η εμφάνιση φυσαλίδων και φυσαλίδων.
- πλάκες που απλώνονται σε ολόκληρο το πέλμα.
- Πόνος κατά το περπάτημα, ο οποίος εμφανίζεται καθώς αυξάνεται ο αριθμός των φυσαλίδων.
Ένας ειδικός μπορεί να συνταγογραφήσει θεραπεία μόνο μετά τη διεξαγωγή μιας σειράς εξετάσεων και τη μελέτη της κλινικής εικόνας. Μέσω της μικροσκοπίας που πραγματοποιήθηκε μπορούμε να προσδιορίσουμε τι είδους μύκητες υπάρχουν και πώς μολύνονται τα πόδια. Η θεραπεία πραγματοποιείται με απολεπιστικούς παράγοντες (κερατολυτικά). Ο ειδικός θα συνταγογραφήσει μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει σαλικυλικό οξύ. Το μάθημα περιλαμβάνει επίσης τη χρήση αντιμυκητιασικών φαρμάκων. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, τα δισκία χρησιμοποιούνται επιπλέον της θεραπείας. Εάν είναι απαραίτητο να εξαλειφθεί η βλάβη στις πλάκες των νυχιών, συνταγογραφούνται ειδικά σκευάσματα.
Καντιντίαση των ποδιών
Αυτή η ασθένεια είναι αρκετά σπάνια. Μύκητες του γένους Candida, που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου, βρίσκονται στο σώμα κάθε ανθρώπου και θεωρούνται υπό όρους παθογόνοι. Εάν πολλαπλασιαστούν ενεργά, είναι πιθανές δυσάρεστες συνέπειες. Η ανάπτυξη παθογόνων μυκήτων συχνά συνοδεύεται από μείωση της ανοσίας, η οποία αναπτύσσεται στο πλαίσιο του τακτικού στρες και της υπερφόρτωσης του σώματος. Οι επαγγελματικοί ή οικιακόι τραυματισμοί ή η συχνή χρήση κλειστών παπουτσιών το καλοκαίρι μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της νόσου.
Συμπτώματα καντιντίασης:
- υπεραιμία (υπερχείλιση αιμοφόρων αγγείων).
- διαχωρισμός των στρωμάτων του δέρματος μεταξύ τους.
- φαγούρα και ξεφλούδισμα?
- η εμφάνιση μικρών επίπεδων φυσαλίδων στο πόδι.
- έντονο πρήξιμο.
Τα φάρμακα συνταγογραφούνται μεμονωμένα ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Κατά κανόνα, πρόκειται για μια σύνθετη θεραπεία που περιλαμβάνει τοπικά και συστηματικά φάρμακα.
Είναι σημαντικό να ληφθούν προληπτικά μέτρα για την πρόληψη της ανάπτυξης οποιασδήποτε από τις μυκητιακές μορφές. Είναι πολύ απλά:
- Μη χρησιμοποιείτε παπούτσια κάποιου άλλου.
- Πραγματοποιήστε πεντικιούρ και μανικιούρ μόνο με αποστειρωμένα εργαλεία.
- Επιλέξτε άνετα παπούτσια που επιτρέπουν στο δέρμα σας να «αναπνέει».
Με την τήρηση αυτών των απλών κανόνων, η πρόληψη της νόσου δεν θα είναι δύσκολη.